Stowarzyszenia
Nabożeństwa

NIEDZIELA: 8.30, 10.00, 11.30, 17.30
kaplica w Iwnie: 12.15 w okresie zimowym, 16.00 w okresie letnim

DZIEŃ POWSZEDNI: 8.00, 17.30
W każdy piętek:
Msza Św. do Cudownego Wizerunku Pana Jezusa - godz. 9.00
13 dnia miesiąca, od maja do października:
Różaniec Fatimski - godz. 20.00
Adoracja Najświętszego Sakramentu:
Pierwszy piątek miesiąca 20.00 - 21.00

 

Kościół poklasztorny pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny


W miejscu, na którym wznosi się dziś wspaniały kościół i klasztor pokarmelitański, stał w XVI wieku kościółek pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Kościółek ten oddali mieszczanie kcyńscy, za zezwoleniem ks. Wojciecha Baranowskiego, arcybiskupa gnieźnieńskiego O.O. Karmelitom, którzy 27 VII 1612 r. zostali do niego uroczyście wprowadzeni.

 

Niemiecki historyk Warschauer wspomina o dokumencie erekcyjnym konwentu Karmelitów w Kcyni, wydanym przez arcybiskupa Wojciecha Baranowskiego, dnia 27 VII 1612 r. Zakonnikom wystawiono drewniany klasztor, przylegający do świątyni.

 

W 1775 r. strawił Kcynię wielki pożar. Był to już drugi pożar miasta, o którym wiadomo z zapisków historycznych. Pierwszy miał miejsce w 1441 r. Pożar zniszczył niemal całe miasto nie szczędząc również budowli sakralnych. Po dwunastu latach od tego wydarzenia, w 1787 r., za panowania króla pruskiego Fryderyka Wilhelma II, O.O. Karmelici wybudowali nowy, do dziś istniejący klasztor i kościół z dwiema okazałymi wieżami. Wybudowano ponadto obszerny i wspaniały krużganek połączony z kościołem, ozdobiony trzema mniejszymi wieżami. Jego wewnętrzne ściany zdobią malowidła przedstawiające sceny drogi krzyżowej Chrystusa. Budowla ta uważana jest za unikalną w skali europejskiej wśród innych zabytków sakralnych tego typu. Jej długość przekracza 70 m.

 

Klasztor i przynależące do niego budynki, a także dość obszerny ogród, znajdujący się za klasztorem były opasane murem. W 1816 r. konwent O.O. Karmelitów w Kcyni liczył dziewięciu mnichów. Należy jednak przypuszczać, że w późniejszych latach ta liczba znacznie wzrosła, ponieważ swego czasu sale klasztorne tworzyły dość wielki budynek w kształcie czworoboku, przybudowanego do kościoła. W późniejszych latach część tego zabudowania uległa zniszczeniu.

 

W 1835 roku z rozkazu rządu pruskiego Ojcowie Karmelici opuścili klasztor i miasto, a kościół przekazano pod opiekę duchowieństwa diecezjalnego. Majątek i dobra kościelne zabrał rząd. Zabudowania klasztorne przeznaczono na mieszkania dla księży wikariuszy, służby kościelnej oraz na szkołę katolicką. Ostatnim przeorem klasztoru był ojciec Hilary Śliwinski (jego obraz wisi przy wejściu na kalwarię), który po zniesieniu klasztoru pozostał czynnym duszpasterzem, podległym tutejszemu proboszczowi.

 

W aktach miejskich zachowały się protokoły przejęcia klasztoru przez katolicki dozór kościelny z rąk O.O. Karmelitów, reprezentowanych przez O. Hilarego. Klasztor kcyński posiadał również swoją bibliotekę. Część z jej zbiorów zabrano do Archiwum Gnieźnieńskiego. Reszta książek w czasie okupacji hitlerowskiej uległa zniszczeniu. W większości były to książki z drukiem łacińskim z XVII i XVIII wieku, często oprawione w skórę. Ks. Kamil Kantak w swym artykule: "Kilka uwag o bibliotekach dekanalnych w archidiecezji gnieźnieńskiej i poznańskiej" ("Pomorze", dodatek literacki do "Kuriera Gdyńskiego", 1925 r., nr 5-6) wspomina, że w 1834 r. postanowiono założył bibliotekę dla dekanatu kcyńskiego, w Kcyni u Karmelitów. Chlubnie na kartach kcyńskiej kroniki parafialnej zapisał się ks. Romuald Ziółkowski. Zastał on kościół wraz z krużgankiem w wielkiej ruinie, i to do tego stopnia, że śnieg i deszcz dostający się do wnętrza krużganku przez szczeliny zepsutego dachu i sklepień, zniszczył wszystkie obrazy stacyjne. Po gruntownej restauracji kościół wraz z krużgankami (kalwarią) odzyskał dawną swą okazałość. Ks. proboszcz Ziółkowski zadbał również o estetyczny wygląd figur św. Jana i św. Wawrzyńca, które do czasów hitlerowskich stały przed krużgankiem, na rynku, od strony południowej.

 

W 1905/06 ks. proboszcz Jan Opieliński ponownie odnowił cały kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Prace malarskie wykonał pan Gosieniecki z Gniezna.

 

Nieustannie, wysiłkiem kilku już pokoleń przywraca się dawną świetność klasztoru. Jest on bowiem najcenniejszym zabytkiem miasta. Kościół poklasztorny znajduje się na najwyższym i najwspanialej położonym punkcie Kcyni, w środku samego miasta. Nie posiada on wyraźnie określonego stylu architektonicznego. Max Neumann, były budowniczy rejencyjny z Poznania pisze, że kościół klasztorny jest wybudowany w formach barokowych. Józef Łepkowski natomiast jest zdania, że klasztor wystawiony jest w stylu przekwitego rokoko. Wymiary kościoła są następujące: długość - 30 m., szerokość - 17 m., wysokość każdej z wież klasztoru - 37 m.

 

Aktualny, piękny wystrój wnętrza liczy sobie ponad 40 lat. Powstał przy użyciu pracochłonnych i rzadko już stosowanych technik: sgraffito i buono fresco. Prace te wykonał prof. L. Torwird z Torunia w latach 1962-1965, kiedy proboszczem był ks. prałat Kazimierz Sojka.

 

28 czerwca 1990 r. Ksiądz Prymas Józef Kard. Glemp erygował przy kościele p.w. Wniebowzięcia NMP parafią wydzieloną z macierzystej parafii św. Michała. Pierwszym proboszczem nowej parafii został ks. Michał Kostecki. Ksiądz Prymas postawił przed nową parafią i księdzem proboszczem dwa zadania: 1/ ożywić kult Cudownego Pana Jezusa; 2/ zadbać o obiekty sakralne. Zadania te są realizowane. Sgraffito zostało odnowione przez pracownię p. Ireneusza Kornalewicza z Turu w 1997r. W 1993r. urządzono prezbiterium według wymagań II Soboru Watyka?skiego (o?tarz, ambona, miejsce przewodniczenia). Lata 1994/95 to pokrycie dachu: kościoła, kalwarii i plebani nową dachówkę - "karpiówka". W 1998r. na kościele położono posadzkę granitową, w której zamontowano instalację grzewczą. W 2000 roku hełmy wież zostały pokryte blachą miedzianą. W 2001 roku pomalowano farbami silikatowymi zewnętrzne tynki świątyni, a w roku 2003 przystąpiono do renowacji Kalwarii, które to prace potrwają przez kilka lat.

 

 

Ważniejsze wydarzenia w życiu parafii:


- 30 X - 3 XI 1991 roku - Nawiedzenie relikwii św. Wojciecha Biskupa i Męczennika, Patrona Polski i Archidiecezji Gnieźnieńskiej.

- 18 VI 1996 roku - Nawiedzenie figury Matki Bożej Fatimskiej.

- 25 III 2004 roku - Włączenie Kcyni i dekanatu kcyńskiego do nowej Diecezji Bydgoskiej.

- 13 V 2005 roku - Wizytacja Ordynariusza Bydgoskiego, Księdza Biskupa Jana Tyrawy.

- 7 VII 2005 roku - Nawiedzenie relikwii św. Teresy od Dzieciątka Jezus.

 


Księża zarządzający kościołem poklasztornym jako proboszczowie kościoła farnego w Kcyni do roku 1990:


- do 1834 roku kościołem zarządzali Karmelici

- od 1834 roku - brak danych

- do 1899 roku - ks. Romuald Ziółkowski (spoczwa na starym cmentarzu w Kcyni)

- od 1899 do 1935 roku - ks. Jan Opieliński (spoczywa na starym cmentarzu w Kcyni)

- od 1935 do 1939 roku - ks. Paweł Pękacki

- w okresie okupacji 1939 - 1945 kościoły w Kcyni były zamknięte - najbliższy czynny kościół znajdował się w Panigrodzu, gdzie pracował ks. Jan Filipiak

- od 1945 do 1946 roku - ks. Stanisław Obarski

- od 1946 do 1949 roku - ks. Paweł Pękacki (przeżył obóz koncentracyjny w Dachau i wrócił do Kcyni)

- od 1949 do 1968 roku - ks. Kazimierz Sojka

- od 1969 do 1975 roku - ks. Klemens Wnuk (spoczywa na nowym cmentarzu w Kcyni)

- od 1975 do 1990 roku - ks. prałat Wiesław Kreisner (spoczywa na nowym cmentarzu w Kcyni)

 
stat4u
{popin}